"Het mooiste moment? Als een kind roept: 'Juf, kijk, ik kan het!'"
Caroline Farrett Jentink - Vakleerkracht
Na twintig jaar voor de kleuterklas te hebben gestaan, had Caroline Farrett Jentink nooit gedacht dat ze nog een nieuwe stap zou maken. Toch gebeurde dat. Inmiddels werkt ze alweer een jaar als vakleerkracht bewegingsonderwijs bij SRO en kijkt ze iedere dag met veel plezier uit naar haar lessen. “Als je me een paar jaar geleden had gevraagd of ik gymjuf zou worden, had ik waarschijnlijk nee gezegd,” lacht Caroline. “Maar soms lopen dingen anders dan je verwacht. En daar ben ik nu ontzettend blij mee."
Een onverwachte kans
De school van Caroline moest krimpen en daardoor kwam haar functie te vervallen. “Ik had ergens anders in het onderwijs aan de slag gekund, maar ik merkte dat ik mezelf steeds vaker afvroeg of ik dat nog wel wilde. De administratieve druk in het onderwijs is enorm en er komt steeds meer bij kijken. Mijn werk was daardoor nooit ‘af'. Ik hield nog steeds van lesgeven aan de kinderen, maar niet meer van alles wat er omheen zat.”
Terwijl ze nadacht over haar volgende stap, raakte ze op school in gesprek met Patrick van Ginkel, coördinator van de vakgroep bewegingsonderwijs van SRO. “Hij zei ineens: ‘Volgens mij heb ik wel een baan voor jou.’ Dat had ik totaal niet verwacht.” Op dat moment had Caroline, afgezien van de lessen aan haar eigen klasje, nog niet zoveel ervaring als gymdocent. “Maar voor Patrick was het een logische keuze omdat hij wist dat ik pedagogisch sterk onderlegd ben, en dat is precies wat je voor deze doelgroep nodig hebt.”
Na een gesprek bij SRO met Patrick en zijn collega Sven Slop was de keuze snel gemaakt. “Ik zag eigenlijk alleen maar voordelen. Ik mocht blijven werken met kinderen, maar zonder de enorme administratieve last. Bovendien zag ik hier mooie kansen om mezelf verder te ontwikkelen en door te groeien. In het onderwijs zat ik eigenlijk al aan mijn plafond.”
De spontaniteit van kleuters
Caroline geeft les aan de jongste kinderen van de basisschool: de kleuters. Precies de doelgroep waar haar hart ligt. “De spontaniteit en humor van kleuters vind ik geweldig.”
Juist de ontwikkeling die kinderen in een schooljaar doormaken, geeft haar veel voldoening. “Er komen kinderen binnen die aan het begin van het jaar mijn hand stevig vasthouden omdat ze bang zijn om ergens overheen te klimmen of te springen. Een paar maanden later rennen ze zelfstandig door de gymzaal en moet ik ze soms juist een beetje afremmen. Dat verschil is zó mooi om te zien.”
Vertrouwen op zichzelf
Volgens Caroline draait bewegingsonderwijs om veel meer dan alleen leren klimmen of springen. “Kinderen leren vertrouwen op zichzelf. Ze ontdekken dat oefenen helpt. Dat iets wat vandaag nog spannend is, morgen misschien ineens lukt. Dat zijn lessen waar ze hun hele leven iets aan hebben.” Het mooiste moment van een les? “Als een kind ineens roept: ‘Juf, kijk! Ik kan het!’. Dat gevoel van trots is onbetaalbaar.”
Bewegen is zoveel meer dan sporten
Caroline ziet bewegingsonderwijs als een belangrijke basis voor de ontwikkeling van kinderen. “Bewegen helpt kinderen niet alleen hun zelfvertrouwen te laten groeien. Het draagt ook bij aan hun motorische ontwikkeling en leert samenwerken. Doordat je met bewegen gebruik maakt van beide hersenhelften, ontwikkel je zelfs vaardigheden die belangrijk zijn om te leren lezen en schrijven.”
Ze merkt bovendien dat bewegen op school steeds belangrijker wordt. “Kinderen spelen tegenwoordig minder buiten dan vroeger. Juist daarom zijn goede gymlessen zo waardevol.”
Om kinderen te motiveren om te bewegen maakt Caroline gebruik van het feit dat fantasie en werkelijkheid bij kleuters nog door elkaar lopen. Tijdens haar lessen gebruikt Caroline dan ook veel spelvormen en verhalen. Het liefst rondom de thema’s die op dat moment op school centraal staan, zoals de seizoenen, maar ook vakantie, de bouwplaats of de Jungle. “Dan plak ik uitgeknipte krokodillen op de vloer en wordt de gymles een groot avontuur.”
Blijven leren
Hoewel Caroline nog maar kort bij SRO werkt, kijkt ze alweer vooruit. Via SRO volgde ze onlangs een cursus beweegleider ouderensport. “Ik was nieuwsgierig naar die doelgroep. En eerlijk gezegd ontdekte ik verrassend veel overeenkomsten met kleuters.” Dat klinkt misschien gek, maar volgens Caroline draait het bij beide groepen om dezelfde basis. “Zelfvertrouwen, plezier, evenwicht en vertrouwen in je eigen lichaam. Natuurlijk geef je heel andere lessen, maar de manier waarop mensen groeien lijkt verrassend veel op elkaar.” De cursus smaakte naar meer. “Ik hoop in de toekomst via SRO ook een officiële opleiding te volgen om lessen aan ouderen te mogen geven. Ik vind het fijn dat SRO daarin meedenkt en kijkt welke ontwikkelmogelijkheden er zijn.”
Samen sterker
Hoewel Caroline veel zelfstandig lesgeeft, voelt ze zich nooit alleen. “We hebben een ontzettend fijne vakgroep. Via chatgroepen delen we ideeën, foto's en lesvormen met elkaar. Als iemand iets leuks heeft bedacht, inspireren we elkaar daar weer mee.” Ook tijdens studiedagen en andere bijeenkomsten ontmoet ze haar collega's regelmatig. “De lijntjes zijn kort. Ik heb echt het gevoel dat ik bij iedereen terecht kan.”
Maatschappelijk werk
Wat Caroline misschien wel het meest aanspreekt aan SRO, is het maatschappelijke karakter. “Ik heb altijd in het onderwijs gewerkt omdat ik iets wilde betekenen voor kinderen. Dat gevoel van 'van betekenis zijn', heb ik bij SRO nog steeds.” Ze ziet iedere dag hoe bewegen bijdraagt aan de ontwikkeling van kinderen. “Dat je kinderen ziet groeien in zelfvertrouwen, zelfstandigheid en plezier in bewegen… daar doe ik het voor.”
Waarom werken bij SRO?
Voor Caroline was de overstap uiteindelijk precies wat ze nodig had. “Ik heb weer de mooie kanten van het werken met kinderen teruggevonden. Mijn werkdag stopt als de lessen klaar zijn. Daardoor kan ik veel meer genieten van de ontwikkeling van de kinderen, zonder dat ik 's avonds nog uren achter mijn laptop zit.” Dat geeft haar vooral één gevoel: “Voldoening.”
Het start bij SRO. Wanneer start jij?
Ook op zoek naar een sportieve baan?
